"verhalen vertellen"
- een tentoonstelling van audioschilderijen -
Het
gaat erom dat er verhalen verteld worden, dus je hoort verhalenvertellers (audio).
Het
gaat erom dat een beeld meer kan zeggen dan
duizend woorden (tableau
vivant, fotografie en film).
Het
gaat erom dat beelden samen een verhaal vertellen (een reeks, een boek, een film).
Het
gaat erom dat je verhalen
gaat vertellen.
Dus het roept associaties op voor de bezoeker.
Het gaat om documentaire verhalen, maar ook om fictieve verhalen.
Er is werk te zien van:
- fotografen met tableau vivants (Hannes Wallrafen, Gregory Crewdson, Roderik Henderson)
- filmmakers (Rob Johannesma, Peter Schreiner's Bellavista, Dan Geesin, Bill Viola)
- audiomateriaal (Aliona van der Horst - gesprekken met een foto 2003, Hannes Wallrafen)
Voor mijn eigen werk zou ik graag mijn fotoboek van periode 3 van dit jaar opnieuw maken, met een filmcamera, statisch gefilmd, met geluid, beelden achter elkaar dus met tijdsverloop en alleen met koptelefoon te beluisteren. Waardoor er voor de bezoeker de keuze blijft bestaan om alleen te kijken en het beeld het verhaal te laten vertellen of ook te luisteren.
Waarschijnlijk zal ik wel op een aantal andere beelden uitkomen. Uitgangspunt van de serie zijn onderstaande foto's (wat blijft er over als het beeld wel beweegt?). Het valt me ook op dat muziekanten op een andere manier en net met een ander ritme hun voet(en) bewegen om de maat aan te geven.
0
0
0
Het woord audioschilderijen dekt voor mij niet helemaal de lading van het concept "verhalen vertellen" omdat het een passieve houding van de bezoeker zou oproepen. Terwijl het concept juist het werkwoord 'vertellen' in zich heeft, dus actief.
In een totaalconcept waarbij er rekening gehouden kan worden met een grotere doelgroep kun je de tentoonstelling volgens mij ook aanvullen tot een actiever museumbezoek.
De bezoeker kan zelf een bijdrage leveren door zijn verhaal te vertellen in de vorm van
VPRO 's "
Achterwerk in de kast", waarbij de camera beeld en geluid opneemt. Maar deze oude verhalen zouden natuurlijk ook getoond kunnen worden. Zo kan er ook een zaal zijn waarbij er een link terug naar het verleden wordt gelegd met betrekking tot verhalenvertellers. Dit kan zowel in beeld zoals de eerste foto's van
Daguerre en
Henri Cartier-Bresson, als in tekst zoals door mythen, sagen en sprookjes die door het doorvertellen nog steeds levend zijn.
En er kunnen verhalen geschreven worden.
